Jak to śpiewała Anna Jantar "Najtrudniejszy pierwszy krok, za nim innych zrobisz sto".

Ubiegły rok zakończyłem z dystansem 11 100 km, więc nie mało zważywszy że większą połowę (6 000 km) tego dystansu zrobiłem na ciężko (czyt. z sakwami i namiotem), dlatego na początku roku zrobiłem sobie przerwę regeneracyjną.

W końcu przezwyciężyłem lenistwo, które mnie dopadło z początkiem roku, przeprosiłem się ze swoim rumakiem i postanowiłem wyruszyć ku przygodzie. Dystans może i niewielki, ale za to noc spędzona w namiocie 🙂

Miałem nadzieję, że chociaż w lesie będzie jeszcze trochę białego puchu, ale jak widać na zdjęciach zima już odpuściła .

W sobotę było dosyć ponuro, za to w nocy wiatr przegonił chmury i można było obserwować gwieździste niebo. Efekt taki, że temperatura spadła do -7°C. Dobrze, że przewidując obniżenie temperatury, zrobiłem sobie termofor z litrowej butelki NALGENE. Swoją drogą polecam każdemu, kto w nocy marznie. Zalewając ją wrzątkiem, oddaje ciepło ok. 3-4 godzin. Mi zawsze zimno w stopy, więc wrzucam ją na sam dół śpiwora.

Jako fan skoków narciarskich, nie mogłem przegapić kolejnego konkursu w cyklu Pucharu Świata. Tym razem skoki odbywały się w kraju kwitnącej wiśni w (japońskim) Sapporo.
Dzięki, temu że ziemia jest okrągła i mamy podział na strefy czasowe, konkurs rozpoczynał się o 3.00 w nocy naszego czasu. Tam oczywiście wszyscy zdążyli się wyspać 😀 bo w Japonii była wtedy godzina 11.00 w dzień. Na szczęście mój Internet dał radę (w środku lasu).

Rano obudziły mnie promienie słońca nieśmiało prześwitujące między drzewami. Po dobrym śniadaniu i wypitej kawie, świat od razu wydał się piękniejszy.
Niedziela była bardzo słoneczna, aż chciało się jechać i jechać przed siebie 🙂

Po takim rozpoczęciu sezonu, wierzę że cały rok będzie bardzo udany.
Pełen wrażeń, wielu wykręconych kilometrów, nowych znajomości oraz spotkań ze "starymi" osobami koleżeńskimi (z którymi mamy już wspólne plany podróżnicze).

Wiele radości z odkrywania świata sobie i Wam życzę 🚲 🌍